میدان مغناطیسی زمین می تواند عامل ایجاد آب روی سطح ماه باشد

قبل از عصر آپولو، تصور می شد ماه بوسیله دلیل اختلاف دمای شدید و نبود جو، خشک و بی آب است. از آن زمان بسیاری از پژوهش ها به کشف آب قمری انجامیدند: خنک در دهانه های برخوردی قطبی ماه، آب درون سنگ های آتشفشانی و منابع آهن زنگ زده تو خاک ماه. با بود این یافته ها هنوز هیچگاه قطعیتی درباره ی منشأ اصلی آب سطحی ماه وجود ندارد.

به خشکی امدن اساس یکی از نظریه های رایج، یون های هیدروژن باردار مثبت از طریق بادهای خورشیدی سطح ماه را بمباران کردند و با یکدیگر بخاطر تولید آب به لباس های هیدروکسیل و مولکول آب، نفوذ دادند. با این حال طبق پژوهش متاخر چندرشته ای که در Astrophysical Journal Letters منتشر شد، بادهای خورشیدی تنها منبع یون های تشکیل دهنده ی آب نیستند. طبق یافته های پژوهشگرها، ذرات باردار زمین می توانند عامل بوسیله وجود آمدن آب تو ماه باشند. درون حاصل سیاره های دیگر هم کنار شکل گیری آب تو قمرهای خویشتن نقش دارند.

آب داخل هوا مد تر از چیزی است که هنرمند شناسان تخیل می کردند. از آب های سطحی مریخ تا قمرها و کانون های مشتری، دنباله دارها، سیارک ها و سیاره ی کوتوله ی پلوتو، همگی از منابع آب هستند. آب تا اینکه داخل ابرهای آن سوی منظومه ی شمسی هم مشاهده شده است. بر بنیاد فرضیه های قبلی، آب داخل طول شکل گیری منظومه ی شمسی وارد این اجرام شده است؛ اما مقابل شواهد جدید، آب موجود در فضا وضعیت متغیری دارد.

بادهای خورشیدی یکی از منابع احتمالی آب سطح ماه هستند؛ اما به خشکی امدن بنیاد پیش بینی معیار های کامپیوتری، در طول دوره ی سه روزه ی ماه طولانی یعنی زمانی که ماه درون مغناطیس اجبار ی زمین (مگنتوسفر) راحتی می گیرد، نیمی از آب های موجود داخل مناطق مرتفع ماه دود و ناپدید می شوند.

طبق تحلیل وسایل نقشه برداری مدارپیمای چاندرایان ‍۱ از سطح آبی-هیدروکسیلی ماه، آب سطحی ماه در طول دوره ی پوشش مغناطیس اکراه ناپدید نمی شود؛ بلکه میدان مغناطیسی زمین از رسیدن بادهای خورشیدی به ماه و بازتولید سریع نم آب جلوگیری می کند؛ اما پژوهشگرها با وارسی بیشتر بوسیله نتایج متفاوتی رسیدند.

پژوهشگرها در نهایت با مقایسه ی سری های زمانی اطلس های آبی سابق درون طول عبور از مغناطیس الزام و پس از آن، به این خراج رسیدند که آب ماه به برهان جریان یون های مغناطیس عنف خواه ورم زمینی دوباره انباشته می شود. ماهواره ی کاگویا وجود یون های زمین در نزدیکی ماه را تأیید کرد؛ از طرفی پژوهشگرها از رصدهای ماهواره ی تمیس آرتمیس برای بررسی انفراد های برجسته ی یون های تورم خورشیدی و مقایسه ی آن ها با ورم مغناطیس اضطرار ی زمین استفاده کردند.

بر اساس رصدهای قبلی ماهواره ی کاگویا درون طول فاز ماه کامل، تراکم های فوقانی از ایزوتوپ های اکسیژن کشف شدند که از لایه ی اوزون زمین وارد خاک ماه شده بودند. همچنین فراوانی زیادی از یون های هیدروژن در واحد فشار هوا باطراوت ماه یا اگزوسفر آن مشاهده شد. این مسئله های ترکیبی از ذرات مغناطیسی اضطرار به طور طاسی با جریان های باد خورشیدی تضاد دارند؛ بنابراین آخرین کشف آب سطحی در این استیناف فرضیه ی پوشش مغناطیسی کره را رد می کند و در عوض نشان می دهد مغناطیس عنف باعث به وجود آمدن آب در ماه می شود.مقاله های مرتبط:ناسا با یک سطح نشین به شکار آب در ماه می رودچهار مأموریت فضایی سال ۲۰۲۱

در پژوهش فوق، تیمی چندرشته ای از کارشناسان رشته های شیمی کیهانی، فیزیک فضایی، زمین شناسی سیاره ای برای تجرید داده ها تشکیل شد. پژوهشگرها تو تجرید های قبلی از سطح ماه، آثار یون های زمین را تو نظر نگرفته و بوسیله مطالعه تغییرات آب سطحی ماه در طول زمان نپرداخته بودند. تنها نقشه های سطح و داده های ذرات مربوط بوسیله فاز کامل زمستان و تابستان ۲۰۰۹ درون دسترس بودند و تجرید و توجیه داده ها چندین سال به کشش انجامید. تحلیل داده ها بوسیله برهان مشاهدات اندک دشوار بود؛ در مدت مقایسه ی شرایط سطح ماه به مرور زمان و کنترل دما و خیساندن سطحی از معیارهای تک نیاز بخاطر تحلیل هستند.

استیناف های آینده در حوزه ی باد خورشیدی و باد سیاره ای می توانند حقایق بیشتری را درباره ی تکامل آب در منظومه ی شمسی و آثار بالفعل ی فعالیت مغناطیس اضطرار و خورشیدی به خشکی امدن قمرها و دیگر اجرام سیاره ای آشکار کند. ترقی ی پژوهش ها مستلزم ماهواره های جدیدی است که مجهز بوسیله طیف سنج های نقشه برداری تام هیدروکسیل/ آب باشند و سنسورهایی در مدار و سطح ماه، این مکانیزم را تأیید کنند. این ابزار به پیش دماغ بهینه مناطق برای اکتشاف، استخراج معدنی و توقف فضانوردان روی ماه در آینده کمک می کنند. به ویژه این پژوهش می تواند بر طراحی مأموریت های فضایی آینده برای محافظت بهتر مردم و ماهواره ها داخل برابر پرتوها و تشعشعات کمک کند و نیز مدل های کامپیوتری و آزمایش های تشکیل آب در فضا را گشایش بدهد.بیشتر بخوانید:اسپیس ایکس با پرتاب گروه هجدهم استارلینک، رکورد کمترین فاصله بین دو پرواز فالکون ۹ را شکستآپولو ۱۴: مأموریتی که دستور کار ی ماه را نجات دادقمرهای مشتری؛ محدودیت ها و کاوش هااسپیس ایکس دومین نسخه آزمایشی فضاپیمای استارشیپ را حین فرود از دست دادکپسول زیستی ایرانی آماده ارسال انسان بوسیله محیط است